SBEP

Овие претпразнични денови со особено задоволство можам да ги упатам љубителите на убавата музика на новиот сајт http://byzantinemusicmacedonia.org/ на авторот др. Јане Коџабаџија.

Ја користам оваа прилика да му честитам на авторот за уште едната `цигла во музичкиот столб` со надеж за уште прилози како на тој сајт така и во други области од неговото творештво.

Во исто време би сакал да напоменам дека за евентуалните послаби делови од напевите што ги исполнува хорот `Св. Димитриј` од Марковиот манастир одговорноста ја превземам на себе, бидејќи се чувствувам послаб од останатите членови на хорот… во врска со што треба да му се заблагодарам на маестро Коџабашија за укажаната шанса да бидам дел од овој проект.

Да ме прашаше некој, до вчера, дали сум слушнал за Трајче Манев… ќе згрчев рамења…

Да ме прашаше некој, до вчера, дали сум ја слушнал песната Осамен… ќе згрчев рамења…

http://www.youtube.com/watch?v=cNiKe-m0FJk&feature=related

Да ме праша некој и сега, кој ја пее песната Осамен од Трајче… нема да знам да одговорам…

Само знам дека некој, по нарачка од Ти-мобајл, се сетил да ја извади таа песна… така речи од нафталин… и да ме замисли: каде ми беа ушите… па досега не сум ја регистрирал оваа песна… што – не се сомневам – е од категоријата евергин!!!

Верувам дека не сум осамен со такво чувство…

Но, сега како за поправка си задавам домашно да ја научам оваа песна… и, одвреме навреме да ја потпевнувам…

Сам сум во ноќва тивка

и сонувам со очи отворени,

го слушам твојот шепот мил.

Сонувам за дните поминати,

за тебе веќе одминати,

и, како да сакаш да кажеш НЕ.

Ти, што ми ја украде душата,

ти што ми ја зароби младоста,

за што ќе патам во животот,

за кого ќе дадам се`.

Ти, што ми ја украде душата,

ти што ми ја зароби младоста,

за што ќе патам во животот,

за кого ќе дадам се`.

….. Е, тука настапува саксофон… и тоа е нешто маестрално… (тоа ми е омилен инструмент…)

Сам сум во ноќва тивка

и сонувам со очи отворени,

го слушам твојот шепот мил.

Сонувам за дните поминати,

за тебе веќе одминати,

и, како да сакаш да кажеш НЕ.

Ти, што ми ја украде душата,

ти што ми ја зароби младоста,

за што ќе патам во животот,

за кого ќе дадам се`.

Ти, што ми ја украде душата,

ти што ми ја зароби младоста,

за што ќе патам во животот,

за кого ќе дадам се`.

Утрово, наместо во Св. Никола над с. Љубанци, со Захариј бевме на утринска литургија во црквата Св. Ѓорѓи во месноста Криви дол. Инаку, за тие што не знаат, да споменам дека тоа – практично е во градов, зад калето, каде што е резиденцијата на архиепископот г.г. Стефан. Пеењето таму е во стилот на есточно-европската традиција, или како што е познато и под називот византиски. Тоа е место што треба да го посети секој љубител на црковната музика и да слуша милозвучни пофалби за слава на Господа и светиите…

Малку пребарував на Интернет па наидов на следниве музички записи што ќе ви дадат претстава за што борувам:

http://cudo.blogspot.com/2010/06/take-1.html

На времето тука малку потешко се наоѓаа свежи лонг-плејки, па јас нарачував од Англија (кај Tendy’s records и Libby’s records оставив можеби и стотина фунти). Една од плочите што особено ми се допадна е Tapistry (Гоблен) од Carole King. Тој албум е пример за извонредно успешна комбинација на музика, текст и вокал, а и многу други го бендисале штом се продал во преку 24 милиони примероци. Сега, после 39 години, гледам Carol  малку остарела… (па, и јас не изгледам баш на тинејџер)… ама нејзината творба пак `ќе се врти`, бидејќи е реиздадена. Имам впечаток дека таа тука не стана доволно позната, а за да потсетам не некои текстови преку кои и го учев англискиот го приложувам текстов на насловната песна, а може и да се чуе тука.

Tapestry

My life has been a tapestry of rich and royal hue

An everlasting vision of the ever-changing view

A wondrous woven magic in bits of blue and gold

A tapestry to feel and see, impossible to hold

Once amid the soft silver sadness in the sky

There came a man of fortune, a drifter passing by

He wore a torn and tattered cloth around his leathered hide

And a coat of many colors, yellow-green on either side

He moved with some uncertainty, as if he didn’t know

Just what he was there for, or where he ought to go

Once he reached for something golden hanging from a tree

And his hand come down empty

Soon within my tapestry along the rutted road

He sat down on a river rock and turned into a toad

It seemed that he had fallen into someone’s wicked spell

And I wept to see him suffer, tough I didn’t know him well

As I watched in sorrow, there suddenly appeared

A figure gray and ghostly beneath a flowing beard

In times of deepest darkness, I’ve seen him dressed in black

Now my tapestry’s unravelling; he’s come to take me back

He’s came to take me back

За тие што мислат дека се изборот било шкарт, имам демант!

Еве како се прави избор:

1. Добар/одличен вокал,

2. Добар/одличен изглед, 

 Андреа Демировиќ, Црна Гора

и 3. Добро пакување.

Му благодарам на организаторот што ми овозможи да уживам (неколку минути).

Обично, на крајот на годината се прави ретроспектива, па се прогласуват најдобри групи, тимови, поединци…итн. Еве и јас да прогласам еден најдобар настан.

За најдобар концерт на годината го прогласувам концертот на двете флејтистки Пандорка Јанаќиева и Жанета Тренчева.

Образложение: Пандорка Јанаќиева (родена 1999 год.) и Жанета Тренчева (родена 1999 година) почнале да се дружат со флејтите на 7-годишна возраст и се ученички во ОМБУ `Лазо Мицев – Рале` од Кавадарци, во класата на проф. Силвана Чулева Атанасова. Со концертот што тие го одржаа на 15 декември о.г. во салата во средното музичко училиште `Илија Николовски – Луј` во Скопје тие ме пленија со своите изведби! Кон тоа, покрај професорката Јелица Лазарева значително придонесе и нивната другарка Ивана Јанаќиева што ги придужуваа на пијано.